Ciprofloksacyna to antybiotyk rezerwowy o bardzo szerokim spektrum, stosowany głównie w zakażeniach dróg moczowych i oddechowych.
Ciprofloksacyna to antybiotyk z grupy fluorochinolonów o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego. Stosuje się ją w leczeniu wybranych zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na tę substancję, m.in. niektórych zakażeń układu moczowego, oddechowego, skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń wywołanych przez bakterie takie jak Pseudomonas aeruginosa. Dostępna jest m.in. w postaci tabletek, roztworu do infuzji oraz preparatów do stosowania miejscowego w okulistyce i laryngologii.
Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych ciprofloksacyna nie jest obecnie stosowana rutynowo w przypadku wielu łagodnych zakażeń. Europejska Agencja Leków zaleca ograniczenie stosowania fluorochinolonów do sytuacji, w których inne, odpowiednie antybiotyki nie mogą być zastosowane lub gdy istnieją konkretne wskazania do ich użycia.
Ciprofloksacyna działa bakteriobójczo. Hamuje dwa enzymy niezbędne bakteriom do prawidłowego kopiowania i naprawy DNA – gyrazę DNA oraz topoizomerazę IV. Zaburzenie działania tych enzymów prowadzi do uszkodzenia materiału genetycznego bakterii i w konsekwencji do ich śmierci.
Zakres działania ciprofloksacyny obejmuje wiele bakterii Gram-ujemnych, a także część bakterii Gram-dodatnich. Skuteczność leczenia zależy jednak od wrażliwości konkretnego drobnoustroju, dlatego narastająca oporność na fluorochinolony jest istotnym ograniczeniem ich stosowania.
Ciprofloksacyna może być stosowana w leczeniu wybranych zakażeń bakteryjnych, m.in.:
Konkretne wskazania zależą od postaci leku, rodzaju zakażenia oraz lokalnych wytycznych dotyczących antybiotykoterapii. Ciprofloksacyna powinna być stosowana przede wszystkim wtedy, gdy jest to uzasadnione profilem zakażenia i wrażliwością bakterii.
Do częstszych działań niepożądanych należą nudności, biegunka oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Mogą również wystąpić bóle głowy, zawroty głowy czy zaburzenia snu.
Fluorochinolony, w tym ciprofloksacyna, wiążą się jednak również z rzadkimi, ale poważnymi działaniami niepożądanymi. Mogą one obejmować zapalenie lub zerwanie ścięgna, ból lub osłabienie mięśni, neuropatię obwodową oraz działania dotyczące układu nerwowego. Niektóre z tych objawów mogą utrzymywać się przez długi czas, a w rzadkich przypadkach mogą być nieodwracalne.
W przypadku pojawienia się bólu lub obrzęku ścięgna, nietypowych zaburzeń czucia, drętwienia, pieczenia lub znacznego osłabienia należy skontaktować się z lekarzem. Szczególną ostrożność zaleca się m.in. u osób starszych, z chorobami nerek, po przeszczepieniu narządu oraz przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów.
Ciprofloksaryny nie należy stosować u osób z nadwrażliwością na ciprofloksacynę lub inne fluorochinolony. Przeciwwskazane jest również jednoczesne stosowanie ciprofloksacyny z tizanidyną ze względu na istotną interakcję lekową.
Szczególnej ostrożności wymagają m.in. osoby z chorobami ścięgien, zaburzeniami rytmu serca lub wydłużeniem odstępu QT, padaczką, chorobami nerek oraz pacjenci, u których wcześniej wystąpiły poważne działania niepożądane po fluorochinolonach. Należy również uwzględnić możliwe interakcje z innymi lekami oraz suplementami zawierającymi żelazo, wapń, magnez lub glin, ponieważ mogą one zmniejszać wchłanianie ciprofloksacyny.
Dodaj pozycje w ustawieniach modułu.
Treści w bazie leków mają charakter informacyjno-edukacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej ani ulotki dołączonej do opakowania. O sposobie leczenia decyduje lekarz.