Amoksycylina to jeden z najczęściej stosowanych antybiotyków o szerokim spektrum działania, wykorzystywany w zakażeniach dróg oddechowych, moczowych i innych.
Amoksycylina jest antybiotykiem należącym do grupy penicylin, czyli antybiotyków β-laktamowych o szerokim zakresie działania. Stosuje się ją w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, m.in. niektórych zakażeń dróg oddechowych, ucha środkowego, zatok, układu moczowego oraz zakażeń stomatologicznych. Może być również stosowana w terapii zakażenia Helicobacter pylori w połączeniu z innymi lekami.
Amoksycylina działa wyłącznie na wrażliwe bakterie i nie jest skuteczna w leczeniu infekcji wirusowych, takich jak przeziębienie czy grypa.
Amoksycylina hamuje działanie białek wiążących penicylinę (PBP), które uczestniczą w budowie ściany komórkowej bakterii. Prowadzi to do zaburzenia syntezy peptydoglikanu, osłabienia ściany komórkowej, a następnie rozpadu i śmierci bakterii.
Niektóre bakterie wytwarzają enzymy β-laktamazy, które mogą rozkładać amoksycylinę i powodować oporność na jej działanie. Z tego powodu w określonych zakażeniach stosuje się połączenie amoksycyliny z inhibitorem β-laktamaz, np. kwasem klawulanowym.
Amoksycylina może być stosowana w leczeniu m.in.:
W określonych sytuacjach amoksycylina może być również stosowana w profilaktyce zapalenia wsierdzia. Wybór antybiotyku powinien zależeć od rodzaju zakażenia, prawdopodobnego patogenu oraz jego wrażliwości na leczenie.
Do najczęstszych działań niepożądanych amoksycyliny należą nudności, biegunka oraz wysypka skórna. U części pacjentów po antybiotykoterapii może również wystąpić kandydoza, np. pleśniawki.
Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, a także ciężkie reakcje skórne. Opisywano również ciężkie reakcje nadwrażliwości dotyczące przewodu pokarmowego, szczególnie u dzieci.
W przypadku stosowania dużych dawek, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, bardzo rzadko może dochodzić do krystalurii i ostrego uszkodzenia nerek.
Głównym przeciwwskazaniem do stosowania amoksycyliny jest nadwrażliwość na amoksycylinę, penicyliny lub którykolwiek składnik preparatu. Nie należy jej również stosować u osób, u których wystąpiła wcześniej ciężka reakcja alergiczna na inne antybiotyki β-laktamowe, np. cefalosporyny, karbapenemy lub monobaktamy.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wcześniejszych reakcjach alergicznych na antybiotyki oraz o chorobach nerek lub wątroby. Szczególnej uwagi wymaga również stosowanie amoksycyliny razem z niektórymi lekami, m.in. metotreksatem, warfaryną czy probenecydem.
Dodaj pozycje w ustawieniach modułu.
Treści w bazie leków mają charakter informacyjno-edukacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej ani ulotki dołączonej do opakowania. O sposobie leczenia decyduje lekarz.