Diklofenak to popularny niesteroidowy lek przeciwzapalny, często łączony z gastroprotekcją (np. omeprazolem). Hamuje cyklooksygenazy COX-1 i COX-2, zmniejszając syntezę prostaglandyn zapalnych.
Diklofenak to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Stosowany jest w leczeniu bólu oraz stanów zapalnych związanych m.in. z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego, urazami i niektórymi zabiegami. W zależności od preparatu może być stosowany doustnie, miejscowo na skórę, doodbytniczo lub w postaci zastrzyków.
Diklofenak działa przede wszystkim poprzez hamowanie enzymów cyklooksygenazy (COX), które uczestniczą w produkcji prostaglandyn odpowiedzialnych za rozwój bólu, stanu zapalnego i gorączki.
Ze względu na ryzyko działań niepożądanych, szczególnie dotyczących układu sercowo-naczyniowego, ogólnoustrojowy diklofenak powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas.
Diklofenak hamuje aktywność enzymów COX-1 i COX-2, ograniczając powstawanie prostaglandyn. Zmniejszenie ich produkcji prowadzi do ograniczenia przewodzenia sygnałów bólowych, stanu zapalnego oraz gorączki.
Działanie przeciwzapalne sprawia, że lek może zmniejszać nie tylko ból, ale również obrzęk i sztywność towarzyszące stanom zapalnym.
Diklofenak może również wpływać na funkcję płytek krwi, jednak jego działanie przeciwpłytkowe jest krótkotrwałe i nie stanowi podstawowego zastosowania tego leku.
Diklofenak może być stosowany w leczeniu m.in.:
Preparaty stosowane miejscowo mogą być wykorzystywane m.in. w krótkotrwałym leczeniu bólu i stanu zapalnego mięśni oraz stawów.
Dobór postaci leku, dawki i czasu leczenia zależy od rodzaju oraz nasilenia objawów, wieku pacjenta i występujących czynników ryzyka.
Do częstszych działań niepożądanych należą nudności, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, biegunka oraz inne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. NLPZ mogą również powodować owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego.
Diklofenak może również powodować zatrzymywanie płynów, obrzęki, zwiększenie ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia czynności nerek. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne lub zaburzenia czynności wątroby.
Istotnym elementem profilu bezpieczeństwa diklofenaku jest zwiększone ryzyko tętniczych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca czy udar. Ryzyko jest szczególnie istotne przy większych dawkach i dłuższym stosowaniu.
Diklofenaku nie należy stosować u osób z nadwrażliwością na diklofenak lub inne NLPZ, w tym u pacjentów, u których po zastosowaniu aspiryny lub innych NLPZ występowały reakcje alergiczne, skurcz oskrzeli lub pokrzywka.
Przeciwwskazaniem do stosowania ogólnoustrojowego diklofenaku są również m.in. czynna choroba wrzodowa lub krwawienie z przewodu pokarmowego, ciężka niewydolność nerek lub wątroby oraz niektóre choroby układu sercowo-naczyniowego. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych, chorobą naczyń mózgowych ani niewydolnością serca klasy NYHA II–IV.
Szczególnej ostrożności wymagają osoby z nadciśnieniem, cukrzycą, podwyższonym poziomem cholesterolu, palące papierosy oraz pacjenci z innymi czynnikami zwiększającymi ryzyko sercowo-naczyniowe.
Dodaj pozycje w ustawieniach modułu.
Treści w bazie leków mają charakter informacyjno-edukacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej ani ulotki dołączonej do opakowania. O sposobie leczenia decyduje lekarz.