Neomycyna stosowana miejscowo (skóra, oczy, uszy) działa bakteriobójczo w preparatach złożonych.
Neomycyna to antybiotyk z grupy aminoglikozydów. Stosowana jest przede wszystkim miejscowo w leczeniu wybranych zakażeń bakteryjnych skóry, a także w niektórych preparatach okulistycznych i otologicznych, często w połączeniu z innymi substancjami przeciwbakteryjnymi lub kortykosteroidem. W określonych sytuacjach neomycyna może być również stosowana doustnie, jednak jej zastosowanie i bezpieczeństwo zależą od postaci leku oraz wskazania.
Neomycyna działa bakteriobójczo poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakterii. Zaburza w ten sposób syntezę białek i prowadzi do powstawania nieprawidłowych białek, co ostatecznie powoduje zahamowanie funkcjonowania i śmierć komórki bakteryjnej.
Zakres działania obejmuje część bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, jednak nie wszystkie drobnoustroje są wrażliwe na neomycynę. W preparatach złożonych zakres działania może być szerszy dzięki obecności innych antybiotyków, np. polimyksyny B.
Neomycyna może być stosowana miejscowo m.in. w:
W przypadku preparatów stosowanych na skórę leczenie powinno być krótkotrwałe. Jeśli objawy utrzymują się lub nasilają, konieczna jest ponowna ocena rozpoznania i leczenia.
Najbardziej charakterystycznym działaniem niepożądanym przy miejscowym stosowaniu neomycyny jest reakcja alergiczna skóry, w tym zaczerwienienie, świąd, obrzęk, suchość i łuszczenie. Neomycyna jest dobrze poznanym alergenem kontaktowym, a ryzyko uczulenia zwiększa się przy długotrwałym stosowaniu.
W przypadku stosowania na większe powierzchnie uszkodzonej skóry lub przy innych czynnikach zwiększających wchłanianie mogą wystąpić działania ogólnoustrojowe typowe dla aminoglikozydów, w tym uszkodzenie nerek i ucha wewnętrznego. Przy miejscowym stosowaniu ryzyko jest mniejsze, ale nie należy stosować preparatów dłużej ani na większej powierzchni niż zalecił lekarz.
Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na neomycynę lub inne składniki preparatu. Ze względu na możliwość wystąpienia reakcji krzyżowych ostrożność jest wskazana również u osób, które miały reakcję alergiczną na inne antybiotyki aminoglikozydowe.
Preparatów zawierających neomycynę nie należy stosować długotrwale ani na rozległe powierzchnie skóry bez nadzoru lekarza. W przypadku preparatów do ucha istotne jest również uwzględnienie ryzyka ototoksyczności, szczególnie przy uszkodzonej błonie bębenkowej i przedłużonym stosowaniu.
Dodaj pozycje w ustawieniach modułu.
Treści w bazie leków mają charakter informacyjno-edukacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej ani ulotki dołączonej do opakowania. O sposobie leczenia decyduje lekarz.